Την εβδομάδα αυτή βρήκα μία υπέροχη ιδέα στο Instagram. Ζωμός από τα πτερύγια και τις ουρές ψαριών. Σε έναν ιδεατό γαστρονομικό κόσμο, θα με ενδιέφερε πολύ να κάνω έναν τέτοιο μυστικό ζωμό για κάποιο signature dish που δεν θα μπορούσε να αντιγράψει ποτέ κανείς γιατί κανείς δεν θα μπορούσε να συλλέξει όλα αυτά τα πτερύγια και να πετύχει τη συγκεκριμένη γεύση. Φαντάζομαι ήδη να δίνω τη συνταγή και να λέω ''ζωμό θαλασσινών'' από τα τάδε πτερύγια. Παύση.
Το βράδυ της κ Δευτέρας, βρέθηκα στο αεροδρόμιο για να πάρω έναν φίλο από τη Φινλανδία. Πολύ κρύο.
Κυκλοφόρησε το βιβλίο του Βασίλη Καλλιδη. Με αφορμή το γεγονός, είχαμε μία μικρή φιλική τηλεφωνική συνομιλία. Του έχω μεγάλη συμπάθεια. Ο Βασίλης είναι η πρώτη συνέντευξη που έκανα ποτέ για περιοδικό. Είχα μεγάλο άγχος γιατί δεν ήξερα πως θα την έκανα ούτε πως θα την απομαγνητοφωνούσα. Επίσης, εκτιμώ πολύ τον τροπο με τον οποίο μαγειρεύει. Εδώ διαβάζεις για την πρώτη φορά που έφαγα ποτέ το φαγητό του, το οποίο με είχε συγκινίσει πολύ (είμαι χοντρη περίπτωση). Τα (εντυπωσιακά του) νέα του σε ένα μήνα, όταν τυπωθεί το περιοδικό.
Τον τελευταίο καιρό, έχω αναπτύξει μία μεγάλη αγάπη για rustik tableware το λες και ιδιαίτερα για τα εμαγιέ. Τι να κάνεις, άλλος πορσελάνες, εγώ εμαγιε. Η Γεωργία λοιπόν μου έφερε κατευθείαν από τη Φλώρινα αυτά τα kick ass φλυτζάνια. Ζαντόρ. Και μετά πήγα στην κουζίνα του Εύρη και βρήκα αυτό το υπέροχο εμαγιέ της γιαγιάς του. Θα πρέπει να ξέρετε πως τα μοναδικά σκεύη που κυκλοφορούν πλέον είναι τα κόκκινα-λευκά. Όλα τα άλλα έχουν αποσυρθεί, άρα είναι βίνταζ άρα σπάνια. Επίσης, εννοείται πως ευχαρίστως δέχομαι δώρα εμαγιέ.
Μου ζητήθηκε να ετοιμάσω μία πρόταση για ένα νέο project. Ζήτησα βοήθεα από την Κική, οινολόγος στην ιδιότητα. Ευχαριστούμε που μας άνοιξαν τη μεζονέτα τους, μας άφησαν να στήσουμε όλα τα φωτογραφικά σύνεργα και να φωτογραφίσουμε ένα δραματικό (με την έννοια της αίσθησης, πως λέμε δραματικό τοπίο) πιάτο.
Στον ελεύθερο μου χρόνο δεν παρέλειπα να κάνω τον Μπόρατ. (Καζακστάν)
Καπνιστή πατάτα/''καμένο'' κρεμμύδι/αγριόχορτα/ταρμοσαλάτα. Όχι τώρα δεν είναι δραματικό αυτό; Πες.
Η Ιφιγένεια (την οποία όπως αποδείχτηκε γνώριζα από μικρό κοριτσάκι, γιατί έχουμε κοινή φίλη το king's Charles Μοέ) γιόρτασε τα έβδομα γενέθλια της στη Μαρμίτα με ένα μάθημα ζυμαρικών. έτσι φτιάξαμε ρόζ φαρφάλες, ενώ οι μάμάδες έπιναν καφέδες και τσάι στη βιβλιοθήκη. To νέο πρόγραμμα της Μαρμίτας είναι εδώ. Στο νέο κύκλο μαθημάτων ''Στην κουζίνα σε 4 βήματα ΙΙ'' θα μάθουμε να ετοιμάζουμε πρωϊνό, φαγητό to go, να φτιάγνουμε cake pops και γλυφιτζούρια και ένα simply chocolate μάθημα. Ο σκοπός των συναντήσεων αυτών είναι να αναπτύξουμε τις αισθήσεις μας, να μάθουμε να χρησιμοποιούμε τα υλικά μας, να συνθέτουμε γεύσεις, να στήνουμε όμορφα το πιάτο μας και να μοιραζόμαστε το φαγητό μας με τους γύρω μας.






















2 σχόλια:
επρεπε να πας στου Καλλίδη μιας που είχες κατέβει Αθήνα. Ενδιαφέρον μαγαζί.
Αγαπώ Καλλίδη / το αλάτσι ειναι αστείο αφου συνεργάζομαι με Σκαρμουτσο ΓΣΕΕ δυο μαγαζιά στη θεσσαλονίκη και Χαλκιδική και μαγειρευω τις συνταγές του συνεχεία τον τελευταίο χρόνο
Δημοσίευση σχολίου